Z Ekwadoru do Europy
Jak latynoamerykańskie sieci narkotykowe współpracują z europejskimi gangami, od ładunku eksportowego po dystrybucję po dostawie.
W sierpniu 2026 r. służby przejęły w Antwerpii ponad 750 kg kokainy. Ładunek stał się tropem w śledztwie sięgającym daleko poza belgijski port. W listopadzie funkcjonariusze przeprowadzili przeszukania w Czechach, Niemczech, Holandii, Hiszpanii i Szwajcarii. Według Europolu szwajcarskie służby badały działalność sieci podejrzanej o sprowadzanie kokainy z Ekwadoru i innych krajów Ameryki Łacińskiej oraz pranie zysków co najmniej od 2019 r.
Osobna sprawa pokazuje, jak można dzielić zadania po obu stronach Atlantyku. W raporcie o najgroźniejszych sieciach przestępczych Europol opisuje grupę powiązaną z ekwadorską organizacją Los Lobos. Według śledczych eksporterzy owoców stanowili przykrywkę dla kokainy ukrytej w legalnych ładunkach. Członkowie albańskiej sieci jeździli do Ekwadoru negocjować warunki. Po dostawie komórki w kilku krajach Europy zajmowały się transportem i dystrybucją. Każda grupa mogła korzystać z własnych kontaktów i zaplecza.
Europol stwierdził powiązania z Ameryką Łacińską w przypadku 149 z 731 badanych sieci wysokiego ryzyka. Liczba obejmuje sieci z członkami z tego regionu, działające po obu stronach Atlantyku lub spełniające oba kryteria. Pokazuje skalę powiązań. Sprawa z Antwerpii wyjaśnia również, dlaczego śledczy śledzą zarówno transporty, jak i przepływy pieniędzy.
Ilu krajów to dotyczy? W październiku The Guardian opisał działalność różnych grup w co najmniej dwunastu krajach europejskich. Liczba szesnaście pochodzi z nieopublikowanego raportu prokuratury w São Paulo, do którego dotarła gazeta. Dotyczy jednej brazylijskiej organizacji, Primeiro Comando da Capital, czyli PCC. Liczby odpowiadają na różne pytania. Poszczególne sprawy karne najlepiej pokazują, jak te powiązania działają w praktyce.





















































































